Balkonun ortasında sırtüstü düşmüş küçük bir böcek, bacaklarını boşlukta telaşla savuruyordu. Bir süre eğilip baktım. Parmağımla düzeltmeye çalıştım; fakat yeniden ters dönüyor, bir türlü ayağa kalkamıyordu. İnsanın kendi çaresizliğini başka bir canlının çırpınışında görmesi için onun büyük olması gerekmiyordu. Kafka’nın Dönüşüm’ü geldi aklıma. Gregor Samsa, bir sabah böceğe dönüşmüş olarak...