“Çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken, senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum…” der Cahit Zarifoğlu. Bir insan, incitmemek için kendinden ne kadar vazgeçebilir? Ne kadar susabilir, ne kadar görmezden gelebilir, ne kadar “olsun” diyebilir? İnce düşünen insan; herkesin kırılmasın diye eğildiği, ama kimsenin onun ne kadar kırıldığını fark...