BİR ÇOCUĞUN VATAN SEVGİSİ SUÇ OLABİLİR Mİ?

Bazen bir cümle, uzun uzun anlatılanların yerini alır.

Bazen tek bir soru, bütün dünyanın vicdanını tartar:

“Bir çocuğun vatanını sevmesi ne zamandan beri idamlık bir suçtur?”

Bu soru sadece bir siyasi konuşmanın parçası değil; aynı zamanda insanlığın vicdanına bakma çağrısıdır.

AK Parti Afyonkarahisar Milletvekili Hasan Arslan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde yaptığı konuşmada dile getirdiği bu sözler, aslında hepimizin içini sızlatan bir gerçekle yüzleştiriyor.

Filistin’de yaşananlar artık yalnızca bir “çatışma” ya da “siyasi kriz” olarak tanımlanamayacak kadar ağır bir boyuta ulaşmış durumda.

Çocuk, dünyanın hangi noktasında olursa olsun çocuktur.

Bugün Filistin’de doğan bir çocuk, daha hayatın ne olduğunu anlayamadan korkuyla tanışıyor.

Oyuncak yerine bomba sesleriyle büyüyor. Gelecek hayalleri kurması gerekirken, hayatta kalmanın yollarını öğrenmek zorunda bırakılıyor.

Ve şimdi daha da ağır bir durum.
Vatanını terk etmediği için, toprağını sevdiği için, yani en temel insani bağını koruduğu için cezalandırılan insanlar…

Burada durup düşünmek gerekiyor.
Milletvekili Arslan’ın dediği gibi; “Bir çocuğun vatanını sevmesi ne zamandan beri idamlık bir suçtur? Bu bir yargılama değil, bir soykırımdır!”

Bir insanın doğduğu topraklara bağlılığı ne zamandan beri yargılanabilir bir şey oldu?

Eğer bu sorulara net ve vicdanlı cevaplar verilemiyorsa, sorun insanlığın tamamında demektir

Bugün gelinen noktada mesele sadece Filistin değildir.

Mesele, insanlığın hangi değerler üzerinde durduğudur.

Adalet mi, güç mü?
Vicdan mı, çıkar mı?

Filistin’deki çocukların yaşam hakkı ellerinden alınıp idam edilmelerine dünya sessiz kalıyorsa, hepimiz kaybetmişiz demektir.

Bu zulmü durduracak gücü var ama dünya sessizce izliyor.

Uluslararası kamuoyu, artık bir ses çıkarsın.

Sessiz kalarak olanlara razı mı geliyorsunuz?

Sessizliği bozun, zulmü durdurun.

Yeter artık.