EVLADINIZA NASIL DAVRANILMASINI İSTİYORSANIZ ÖĞRENCİNİZE DE ÖYLE DAVRANIN

AFYON MİLLİ EĞİTİM MÜDÜR YARDIMCISI MUSA DİNÇGEZ “EVLADINIZA NASIL DAVRANILMASINI İSTİYORSANIZ ÖĞRENCİNİZE DE ÖYLE DAVRANIN”

Geçtiğimiz günlerde Afyonkarahisar İl Milli Eğitim Müdürlüğü AR-GE Birimi tarafından yürütülen ve Afyon Kocatepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi  ortaklığında hayata geçirilen “Akademik Öğretmenler” projesi kapsamında “Öğretmen Gözüyle Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ve Gelecek Vizyonu” konulu panel gerçekleştirildi.

Panelde dikkat çeken çok şey vardı. Yeni modelin detayları, eğitimde dönüşümün gerekliliği, geleceğe dair beklentiler…

Ancak tüm bu başlıkların arasında öyle bir cümle duyuldu ki, aslında bütün tartışmanın özünü tek başına özetliyordu.

İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı Musa Dinçgez, açılış konuşmasında şöyle dedi.

“Teslim aldığınız öğrenci, anne babalar için çok değerli bir emanettir.”

Bu cümle, belki de uzun zamandır eğitim tartışmalarında unuttuğumuz hatırlatmanın ta kendisi. Çünkü biz çoğu zaman müfredatın sayfaları arasında sıkışıyoruz. Yöntemleri, ölçme tekniklerini, yeni modellerin şemalarını konuşuyoruz. Oysa “emanet” kelimesi, öğrenciyi yalnızca bilgi aktarılan biri olmaktan çıkarır. Onun bir ruhu, kırılganlıkları, umutları ve keşfedilmeyi bekleyen potansiyeli olduğunu hatırlatır.

Dinçgez’in şu sözüyse bu bakışı tamamlıyor:

“Evladınıza nasıl davranılmasını istiyorsanız, öğrencinize de öyle davranın.”

Belki de bütün reformların, model değişikliklerinin, strateji belgelerinin temel ilkesi bu kadar sade olabilir. Çünkü eğitim aslında önce ailede başlar sonra okulda devam eder. Öğretmen emanet edilen öğrenciyi anlar, onun merakını söndürmeden yaşatmayı başarırsa, hedefe ulaşılır.

Bugün Türkiye Yüzyılı’nın maarif vizyonu konuşuluyor, geleceğin nitelikli insanı nasıl yetiştirilecek, yeni model hangi becerileri kazandıracak diye soruyoruz. Fakat bu büyük soruların cevabı, belki de en basit yerde. Öğrenciye emanet gözüyle bakabilen öğretmende.

Musa Dinçgez “Kendilerine emanet edilen öğrenciyi nasıl ve nerede görmek istiyorlarsa, ona göre öğretmenlik yapmaları gerekir” dedi. Çünkü bazen bir çocuğun kaderini değiştiren, sınıfa giren öğretmenin gözündeki şefkat, sesindeki güven ve kalbindeki sorumluluktur. Bana göre Musa Dinçgez’in söylediği sözler bir öğretmen için temel ilke olmalıdır.

“Öğrencim evladımdır”

“Evladım için ne istiyorsam öğrencim için de onu istiyorum.”

“Öğrencimi nasıl ve nerede görmek istiyorsam ona göre öğretmenlik yapmalıyım”