NE MUTLU TÜRK KALABİLENE…

Türk olmak…
Sadece bir milletin adı değil, binlerce yıllık bir yürüyüşün adıdır.
Orta Asya’nın uçsuz bucaksız bozkırlarından, Anadolu’nun kalbine uzanan bu yolculuk;
Göçlerle, savaşlarla, yıkımlarla ve yeniden doğuşlarla örülmüştür.
Bu tarih;
Malazgirt Meydan Muharebesi ile kapıları açan,
İstanbul’un Fethi ile çağ kapatıp çağ açan,
Kurtuluş Savaşı ile küllerinden yeniden doğan bir milletin tarihidir.
Bu yüzden Türk olmak bir gururdur.
Çünkü bu millet, hiçbir zaman boyun eğmeyi kabul etmemiştir.
Ama Asıl Mesele: Sorumluluk
Gurur tek başına yeterli değildir.
Çünkü büyük bir geçmiş, büyük bir sorumluluğu beraberinde getirir.
Mustafa Kemal Atatürk’ün şu sözü aslında bu sorumluluğun özüdür:
“Ne mutlu Türküm diyene.”
Bu söz, sadece bir aidiyet değil;
Bir bilinç, bir duruş ve bir görevdir.
Türk olmak;
Sadece geçmişle övünmek değil, o geçmişe layık olabilmektir.
Türk olmak;
Adaleti savunmaktır.
Haksızlığa karşı susmamaktır.
Güçlünün değil, haklının yanında durmaktır.
Kültürünü, dilini, değerlerini korumaktır.
Ve belki de en önemlisi:
İnsan kalabilmektir.
Çünkü bu milletin en büyük gücü sadece orduları değil, vicdanıdır.
Bugünün Mücadelesi
Artık savaş meydanlarında değiliz.
Ama mücadele bitmiş değil.
Bugün verilen mücadele;
Kimliğini kaybetmeme mücadelesidir.
Değerlerini unutmayıp yaşatma mücadelesidir.
Geçmişten kopmadan geleceği kurma mücadelesidir.
Çünkü bir millet, silahla değil; unutmakla yok olur.
Türk Olmak Bir Kimlik Değil, Bir Duruştur
Türk olmak;
Bir nüfus kağıdında yazan kelimeden ibaret değildir.
Türk olmak;
Zor zamanda dimdik durabilmektir.
Menfaat karşısında eğilmemektir.
Doğruyu, yanlışın karşısında savunabilmektir.
Ve gerektiğinde, kendinden vazgeçip milletinden vazgeçmemektir.
3 Mayıs sadece bir anma günü değildir.
Bir aynadır.
Bize şunu sorar:
“Sen bu mirasa ne kattın?”
Çünkü Türk olmak, sadece geçmişten gelen bir miras değil;
Geleceğe taşınması gereken bir emanettir.
Gurur duymak kolaydır…
Ama o gururun hakkını vermek, asıl mesele budur.
Ve belki de bu yüzden:
Ne mutlu Türküm diyene… değil,
Ne mutlu Türk kalabilene. Sibel ŞENOCAK