“En İyi Anne Baba Kimdir?”

Anne…
Baba…
Kardeş…
Ne kadar tanıdık, ne kadar sıcak kelimeler.
Ama bir o kadar da derin…
Anne bir tanedir.
Baba bir tanedir.
Ve biz, kaç kardeş olursak olalım, onların gözünde hep “bir taneyiz.”
Bizi binbir emekle büyütürler…
Uykusuz geceler, yarım kalan hayaller, ertelenmiş hayatlar…
Hepsi bizim içindir.
En iyisini isterler:
En güzel olalım, en başarılı olalım, en iyi yerlere gelelim…
Anne babalar da çoğu zaman kendilerini “en iyi” olarak görür.
Çünkü niyetleri hep iyidir.
Karar verirken “benim çocuğum için en doğrusu bu” diyerek hareket ederler.
İmkânları ölçüsünde de ellerinden geleni yaparlar.
Peki…
En iyi anne baba kimdir?
Çocuğuna her istediğini veren mi?
En iyi okullarda okutan mı?
Özgür bırakan mı?
Cevaplar çoğalır…
Ama gerçek cevap, çoğu zaman gözden kaçar.
Aynı şekilde soralım:
En iyi evlat kimdir?
Anne babasının istediği mesleğe sahip olan mı?
Sürekli arayıp soran mı?
Her denileni yapan mı?
Bunların hepsi görecelidir.
Kişiden kişiye değişir.
Ama işin özü şudur:
En iyi anne baba, çocuğunu ahlaklı yetiştirendir.
Hani o çok duyduğumuz söz vardır ya:
“Bu çocuk aile terbiyesi almış…”
İşte o cümlenin içini doldurabilendir.
Ama daha da önemlisi…
Çocuğunu günaha sokmayandır.
Nasıl mı?
Bazı anne babalar vardır…
Kendi yaptıklarını sürekli hatırlatır:
“Senin için saçımı süpürge ettim…”
“Seni ne yokluklarla büyüttüm…”
Bu sözler doğru olabilir.
Ama her doğru, her zaman doğru şekilde söylenmez.
Çocuk, bu yükün altında ezilir.
Minnet duymak ister… ama yetişemez.
Ve bazen bu yükten kurtulmak için yalana başvurur, uzaklaşır, kırılır.
Oysa biz inanırız ki:
Anneye babaya ‘öf’ bile denmez.
İşte burada asıl mesele başlar…
En iyi anne baba, çocuğuna “öf” dedirtmeyendir.
Sevgiyle büyüten…
Yük değil, destek olan…
Minnet değil, merhamet hissettiren…
Çünkü gerçek anne baba olmak, sadece büyütmek değil;
Kalbini incitmeden büyütebilmektir.

Sibel ŞENOCAK