SUSTU

Yayınlama: 18.02.2026
A+
A-

Gördüm, yalnız.
Öyle yamaçta duruyor;
Yırtmacında sümbül, gül…
Belli, çok anlatacak oldu.

Sormadım derdini.
Anlatırdı, görmeseydim hâlini.
Yolda kalanın uğrak yeri…

Araladım, baktım içeri:
Masa, sandalye, ateşsiz ocak;
Kırık dökük raf,
Ortada dağılmış mutfak.

Adımladıkça gacır gıcır
Yorgun ahşap duvar.
Acı ıslatmış, gözyaşı boyamış;
Buğulu pencere, tahta kurusu dadanmış.

Konuşacak oldu.

Gül kurusu vazo…
Üstünde “Özledim” notu,
Öylesine iliştirilmiş,
Hasretsiz kelime.

“Niye geldin?” diyecekti;
Yutkundu.

Anladı.
Yazarsın sen bunu…

EMRE ÇINAR

 

av.emrecinar

av.emrecinar@hotmail.com

Yazarın Son Yazıları
Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 2 Yorum
  1. hüseyin BAY dedi ki:

    Keşke Yazmasaydın?! Ya da iyi ki yazmışsın; yoksa nasıl bilecektik? değil mi?

    1. Emre ÇINAR dedi ki:

      Bilinmeyen o kadar çok ki ;yazmak yada yazmamak tüm mesele bu….