28 Temmuz 2026
açık
Gördüm, yalnız.
Öyle yamaçta duruyor;
Yırtmacında sümbül, gül…
Belli, çok anlatacak oldu.
Sormadım derdini.
Anlatırdı, görmeseydim hâlini.
Yolda kalanın uğrak yeri…
Araladım, baktım içeri:
Masa, sandalye, ateşsiz ocak;
Kırık dökük raf,
Ortada dağılmış mutfak.
Adımladıkça gacır gıcır
Yorgun ahşap duvar.
Acı ıslatmış, gözyaşı boyamış;
Buğulu pencere, tahta kurusu dadanmış.
Konuşacak oldu.
Gül kurusu vazo…
Üstünde “Özledim” notu,
Öylesine iliştirilmiş,
Hasretsiz kelime.
“Niye geldin?” diyecekti;
Yutkundu.
Anladı.
Yazarsın sen bunu…
EMRE ÇINAR
av.emrecinar
av.emrecinar@hotmail.com
Keşke Yazmasaydın?! Ya da iyi ki yazmışsın; yoksa nasıl bilecektik? değil mi?
Bilinmeyen o kadar çok ki ;yazmak yada yazmamak tüm mesele bu….