KENDİNE İYİ DAVRAN, GÜNÜN SONUNDA ONUNLA YALNIZ KALACAKSIN

Bize verilen hayatta mı yönleniyoruz, yoksa yönlendirdiğimiz hayat mı bizimle şekilleniyor? Hayatta biraz derin düşündüğümüzde özne miyiz yoksa verilenle yaşamakla görevlendirilen nesne miyiz? Eğer özneysek neden istemediğimiz bazı şeyleri yaşamaya engel olamıyoruz? Ya da eğer nesneysek de neden bazı durumlarda sanki seçimi biz yapmışız gibi üzüntü, mutluluk, heyecan ya da kaygı hissediyoruz? Neyiz ve neredeyiz? Hakim olan mıyız, hakim olunan mıyız?

Tüm bu felsefe derin tartışmalara konu olabilir aslında. Ama burada benim değinmek istediğim değişen zaman içerisinde her iki seçeneğin de yaşanabiliyor olmasının ihtimalinden bahsetmek. Yani tamamen bir tarafta durmuyoruz. Belki bu duruş bize en konforlu gelebilecek seçeneğe göre seçiliyor olabilir. Örneğin bir durum belirli bir kişi ya da kişiler çerçevesinde yapan kişi tarafından kasti ve bilinçli bir davranış gibi algılanır ya da algılatılırken başka bir çevrede o durumun içerisinde istemsizce kalma söz konusu olabilir. Peki hangisi gerçek olan? Eylemi yapan kişinin bilerek yapmış olması mı yoksa bu durumun içerisinde kendini bir anda bulması mı?

Kişiler de böyle değil midir? Bazen en doğru, en hatasız, en anlaşılması gereken kendileridir. Yaptıklarının, sebep olduklarının farkında değillerdir bile. Onlar her şeyi yapar ama onlara hiç bir olumsuz yaklaşım sunulamaz çünkü onlar bunu hiç haketmiyordur. En çok onların dertleri ve baş edemedikleri vardır. Çıkıyor mu bazen sizin çevrenizde de bazen böyle kişiler? Belki de bu kişilerin özünde iyi olduğunu biliyorsunuzdur, ya da çoğu zaman belki de bilinçle yapmadığını da düşünüyorsunuzdur. Peki bunları bilmek sizin o kişiyle sürdürdüğünüz ilişkideki yorgunluğunuza engel oluyor mu? Yoksa bu ilişki sizi yormaya, belki de fark etmediğiniz tükenmeye sürüklüyor olabilir mi?

Ne yapacaksınız? Değişmeyi düşünmeyen biri için değişsin diye çabalamaya devam mı? Yoksa üzülseniz de o ilişkiyi özgür bırakarak tükenmemeyi seçecek misiniz? Bu zor bir karar ama günün sonunda kendinizi seçmezseniz yok olacaksınız. Bazen hastalık tüm elinize yayılmadan çok sevseniz de o tırnağı kökünden kesmeniz gerekebilir. Kendinize iyi davranın en sonunda onunla yalnız kalacaksınız!

Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı

Tuba Çavaş