tuba çavaş

Bugün bu yazımızda biraz yerine ve zamanına göre değişebilen duygu ve algımızdan bahsedelim. Bazen bazı duygular bazı olaylara, kişilere ya da zamana bağlıdır. Bazen bizi normalde hiç etkilemeyecek bir davranış onu yaşadığımız an çok etkileyebilir. Size hiç olmadı mı? Ayşe’nin söylediği şeyi dikkate bile almamışken çok benzer bir şeyi Fatma’nın...

Var mı aramızda ergenlik sürecini sıfır problemle geçirebilen? Muhtemelen buna evet cevabı verebilen çıkmaz. Biliyorum çünkü bu süreci tüm yönleriyle tanıyorum. Fizyolojik, psikolojik, bedensel ve duygusal… bu dönem bir kimlik arayışı ya da kimlik bunalımı dönemidir. Birey burada “Ben Kimim?”i bulmaya çalışır. Bir sürü farklı deneyimden geçer. Bunlar bazen normal...

Bugün sosyal medyada bir sokak röportajına denk geldim. “İmkanınız olsa Afyon’dan gider miydiniz?” diye sormuşlar. Cevaplayan tüm gençler evet diye yanıtlamış. Öncesinde yaklaşık olarak tahmin ettiğim bir sonuçtu ama yüzde yüz oranı da beklemiyordum. Bu sonuç şaşırtmasa da beni hayli üzdü. Ve her zamanki gibi yine düşündürdü tabi. Neden bu...

Bunca olumsuzluğa, kötülüğe, yorgunluğa rağmen neden hâlâ yaşıyoruz? Çünkü tüm bu karanlığa rağmen hâlâ tükenmeyen, bitmeyen şeyler var. İyi insanlar, iyilikler, vicdan ve ahlaki değerler gibi… En azından bazı insanlarda. Sayıları her geçen gün azalıyor gibi görünse de, değişim ve gelişim sağlayabilecek güce sahip bir çoğunluğun hâlâ var olduğuna inanıyorum....

Çok şey söylemek isteyip boğazımızın düğümlendiği günler yaşıyoruz. Üstelik bunu uzun süredir ve sürekli olarak yaşıyoruz. Bu tanımlamayı hep zorbalık anlatırken kullanırız. Birine sürekli ve istendik bir şekilde zarar verme durumu zorbalıktır. Burada güç eşitsizliğinden de bahsederiz aynı zamanda. Ne kadar da birbirine benzer tanımlamalar ve yaşantılar değil mi? Sanırım...

Başlanılan bir işi bitirmemek ya da o başlanılan iş için emek vermemek büyük bir sorumsuzluk gibi geliyor bana. Bitirmeyeceğin ya da emek vermeyeceğin bir işe başlamak da olgunlaşmamış, içgörüye sahip olunamamış bir kişi çağrıştırır bana. Daha önce “içgörü” kelimesini duymuş muydunuz? Lisans eğitimimizde bir hocamız bu kelime ve anlamıyla büyüttü,...

Daha önce ihtiyaçlarınız üzerine hiç detaylı bir düşünme gerçekleştirdiniz mi? İhtiyaç evet ihtiyaç da, neden bizim ihtiyacımız? Şöyle bir adım geri çıkıp büyük resme baktığımızda insanı ve insan davranışının tümünü bir ihtiyaçtan doğma olduğunu fark edebiliriz. Su içiyoruz çünkü susadık, vücudumuzun buna ihtiyacı var. Bir yere gidiyoruz çünkü orada yapılacak...

Hepimiz bir toplumun içine doğarız. Her birimizin toplumu birbirinden farklı olsa da her birinin kendine özgü kuralları bulunur. Bizler de bu kurallar çerçevesinde yaşamlarımızı karmaşa olmadan sürdürebiliriz. Durmamız, gitmemiz gereken trafik ışık rengi veya kuralları gibi, toplu taşımaya bindiğimizde verilmesi gerek ücret, davranılması gereken davranışlar gibi, okula ya da işe...

Tuba Hanım’ın yazılarını, gazetemizde yazan diğer yazarlarımızın yazıları kadar ilgiyle takip ediyorum. Psikoloji ağırlıklı, içeriği dolu dolu yazılar kaleme alıyor. Birçok konuda yeni bilgiler edinmenin yanı sıra, farklı bakış açıları sayesinde hayata ve insana dair perspektifimi zenginleştirdiğini de ifade etmeliyim. Son “GÜNÜMÜZ – sahte – İLİŞKİLERİ” adlı yazısından alıntıladığım şu...

Buraya genel olarak bilgi yazısı paylaşmaya ve kişilere uygulayabilecekleri tavsiyelerde bulunmaya çalışıyorum. Bu hafta yine öyle yapacağım ama bu sefer içerisinde biraz eleştiri de olacak. Maalesef ki toplumumuzda özellikle yaşadığım coğrafyada eleştiri denilince akla hemen “kötü düşünce”, “yargılama”, “kötü niyet” gibi şeyler gelir. oysa eleştiri kadar insanı geliştiren ve yenileyen...

Her birimiz ayrı ayrı bir varoluşsal çizgide hayatlarımızı sürdürüyoruz. Ve yine her birimizin bunu sürdürme biçimi kendine özgü. Kimi derin bir sakinlikle sürdürürken, kimi yoğun heyecanla, kimi öfkeye mahkum olarak kimi ise tüm bunları dengeleyerek sürdürüyor. Her birimiz farklıyız. Farklı bakıyor, farklı görüyor, faklı düşünüyoruz. Ama bu toplum, bu sistem...