Korku Adresi CHP’den Yeni Parti’ye mi Yöneliyor?

Türkiye sağının önemli bir bölümünde CHP’ye yönelik tepki, yalnızca güncel siyasi anlaşmazlıklardan doğmamıştır. Bu tepkinin gerisinde Cumhuriyet tarihi boyunca üretilmiş kültürel, dinî ve ideolojik korkular bulunmaktadır.

CHP uzun yıllar boyunca “dine karşı”, “millete yabancı”, “yerli değerlere düşman” ve “iktidara gelirse memleketi felakete sürükleyecek” bir parti olarak gösterildi. Böylece CHP’ye oy vermemek, siyasi bir tercihin ötesinde millî ve dinî bir görev gibi sunuldu.

Fakat mutlak butlan kararı sonrasında CHP’nin ikiye ayrılması ve Özgür Özel öncülüğünde Yeni Parti’nin kurulmasıyla dikkat çekici bir değişim yaşanmaya başladı. Yeniden şekillenen CHP’nin iktidarın politikalarıyla daha uyumlu hareket ettiği izlenimi güçlendikçe muhafazakâr çevrelerin CHP’ye yönelik eski tepkiselliği de zayıflamaya başladı.

Buna karşılık aynı korku dili bu kez Yeni Parti’ye yöneldi.

Bu değişim, meselenin aslında CHP adından, altı oktan veya partinin tarihsel kimliğinden ibaret olmadığını gösteriyor. Muhafazakâr tepkiselliğin asıl hedefi, iktidarın karşısında duran ve ona gerçek bir alternatif oluşturma ihtimali taşıyan siyasi güçtür.

Dün CHP’yi şeytanlaştırmak için kullanılan dilin bugün Yeni Parti’ye yönelmesi bundandır. CHP, iktidar açısından tehdit olmaktan uzaklaştığı ölçüde daha “makbul” görülürken Yeni Parti, ana muhalefet odağına dönüştüğü için eski korkuların ve suçlamaların yeni adresi hâline gelmektedir.

Demek ki korku ortadan kalkmamış, yalnızca adres değiştirmiştir.

Bununla birlikte toplumsal değişmenin alttan alta devam ettiğini de görmemiz gerekir. Özellikle genç kuşaklarda sola veya iktidara alternatif olabilecek siyasi güçlere karşı geçmişten devralınan bağnazlık ve kategorik antipati eski katılığını koruyamamaktadır.

Temmuz 2026’da yayımlanan farklı araştırmalarda Yeni Parti’nin genel seçmen kitlesinde ilk sırada veya güçlü bir alternatif olarak ölçülmesi dikkat çekicidir. Arayüz Kampanyası’nın 18–30 yaş grubundaki 1.255 seçmenle yaptığı araştırmada Yeni Parti yüzde 25,1 ile ilk sırada, AK Parti ise yüzde 22,8 ile ikinci sırada yer almıştır. Gençlerin yaklaşık dörtte birinin kararsız olması da yerleşik siyasi aidiyetlerin çözülmekte ve yeni arayışların güçlenmekte olduğunu göstermektedir.

Elbette bir seçim anketinden hareketle gençler arasında siyasi bağnazlığın tamamen ortadan kalktığını söyleyemeyiz. Anketler, insanların bütün zihinsel ve kültürel dünyalarını açıklayamaz. Ancak sol ve sosyal demokrat gelenekten doğan Yeni Parti’nin genç seçmenler arasında ilk sıraya yerleşebilmesi, “Sol gelirse memleket elden gider.” şeklindeki eski ve otomatik reddedişin zayıflamakta olduğuna işaret etmektedir.

Gençler giderek parti isimlerinden ve tarihsel korkulardan çok hayat şartlarına, özgürlük taleplerine, adalet duygusuna ve gelecek beklentilerine bakıyor.

Eski korkuların hedefi CHP’den Yeni Parti’ye kayabilir; fakat yeni kuşakların bu korkuları olduğu gibi devralacağı artık kesin değildir.

Umut veren değişim de tam olarak burada başlamaktadır.

Hüseyin BAY