BU YIL SESSİZ KALDI 23 NİSAN

23 Nisan…
Sadece bir tarih değildir. Bir milletin kendi iradesini eline aldığı, egemenliğin saraydan millete geçtiği gündür. Aynı zamanda dünyanın çocuklara armağan edilmiş tek bayramıdır. Bu yönüyle Mustafa Kemal Atatürk, çocuklara sadece bir gün vermedi; geleceği verdi, umudu verdi, yarının anahtarını teslim etti.
Her yıl aynı manzara yaşanırdı…
Okullarda haftalar öncesinden hazırlık başlar, minik eller bayrak taşır, şiirler ezberlenir, gösteriler hazırlanırdı. Çocuklar yeni kıyafetlerini giyer, sabahı heyecanla beklerdi. Çünkü o gün onların günüydü. Gülüşlerin, neşenin, rengârenk umutların günüydü.
Fakat bu yıl…
Bazı çocuklar bayram sevincini yaşayamayacak kadar ağır duygular taşıyor. Oynaması gereken yaşta korkuyu tanıyan, şarkı söylemesi gereken yaşta kaygıyı öğrenen minik yürekler var. Kutlamaktan öte, yaşadıklarının izini taşıyan çocuklarımız var.
Evet, bu yıl bayramımızı doyasıya yaşatamadık.
Belki meydanlarda aynı coşku olmadı, belki okul bahçelerinde aynı sesler yükselmedi. Ama 23 Nisan’ın anlamını asla kaybetmedik, kaybetmeyeceğiz. Çünkü bayramlar yalnızca törenlerle değil, taşıdığı ruhla yaşar.
İşte tam da burada biz büyüklere görev düşüyor.
Çocuklara “Hiçbir şey olmadı, unut gitsin” demek çözüm değildir. Çünkü yaşanan acı yok sayıldığında kaybolmaz; sadece içeri gömülür. Yapılması gereken, onların korkularını küçümsemek değil, anlamaktır. Hissettiklerini konuşmalarına izin vermek, yanında olduğumuzu hissettirmek, güven duygusunu yeniden inşa etmektir.
Onlara şunu anlatmalıyız:
Hayatta zor olaylar yaşanabilir. Ama insanlar birlik olursa yaraları sarabilir. Devlet, aile, öğretmen ve toplum el ele verdiğinde korku yerini güvene bırakabilir. Önlemler alınır, eksikler giderilir, yeniden ayağa kalkılır. Çünkü güçlü toplumlar acıyı inkâr edenler değil, acıyla yüzleşip ders çıkaranlardır.
23 Nisan’ın asıl anlamı da budur zaten.
Egemenlik yalnızca yönetmek değildir; sorumluluk almaktır. Çocukların güvenliğini sağlamak, ruhlarını korumak, geleceğe sağlam bireyler yetiştirmek de milli egemenliğin bir parçasıdır.
Bugün çocuklara güven vermek gerekir.
Onlara umut vermek gerekir.
Sadece tören yapmak yetmez.
Onlara güçlü bir gelecek bırakmak gerekir.
Çünkü unutmayalım:
Bugünün çocukları, yarının öğretmeni, doktoru, işçisi, annesi, babası, yöneticisi olacaktır. Nasıl bir nesil yetişirse, nasıl bir ülke kurulacağı da öyle şekillenir.
Bu yüzden çocuklarımıza ahlaklı olmayı, merhameti, yardımlaşmayı, dayanışmayı, çalışkan olmayı öğretmeliyiz. Bunun yanında dürüstlüğü, saygıyı ve sorumluluk almayı da aşılamalıyız. Korkudan kaçmayı değil, korkuyla baş etmeyi öğretmeliyiz. Yıkılınca kalkmayı, karanlıkta umut olmayı öğretmeliyiz.
23 Nisan sadece kutlanan bir bayram değildir.
23 Nisan, çocuklara verilmiş bir sözdür:
“Siz bu ülkenin geleceğisiniz. Ve biz sizi korumakla yükümlüyüz.”
Çünkü tüm ümidimiz onlardadır. Sibel ŞENOCAK