Afyon,
19°C
parçalı bulutlu
Adana
Adıyaman
Afyon
Ağrı
Aksaray
Amasya
Ankara
Antalya
Ardahan
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bartın
Batman
Bayburt
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Düzce
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Iğdır
Isparta
İstanbul
İzmir
Kahramanmaraş
Karabük
Karaman
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırıkkale
Kırklareli
Kırşehir
Kilis
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Mardin
Mersin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Osmaniye
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Şanlıurfa
Şırnak
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Uşak
Van
Yalova
Yozgat
Zonguldak
Detaylı Hava Durumu
sibel şenocak
İnsan neden konuşamaz bazen? Neden kelimeler dilinin ucuna gelir de çıkmaz? Çünkü herkes her şeyi kaldıracak kadar güçlü değildir… Ve herkes duyduğu gerçeği taşıyacak kadar olgun da değildir. Bu yüzden derler: Konuşmadan önce dokuz kere düşün. Çünkü bir cümle kurarsın… Ve o cümle biter. Ama etkisi bitmez. Sen unutursun… Ama...
Normal mi? Yoksa biz mi bu hale alıştık… Hatta alışmakla kalmayıp içimize sindirdik? Daha kötüsü; nefsimize hoş geldiği için “böyle olması gerekiyor” diye kendimizi kandırdık mı? Evet… yine değerlerden bahsedeceğim. Belki tekrar gibi gelecek. Ama mecburum. Çünkü asıl problem tam da burada başlıyor. Bugün herkes mutsuz. Herkes sıkılmış. Herkes bunalmış....
Altın düştü. Peki insanlık da mı düştü? Piyasanın nefes alması gereken bir anda, kasalar kapandı. Altın var… ama yok. Değer var… ama dolaşımda değil. İhtiyaç var… ama erişim yok. Ekonominin canlanmasını istiyoruz. Alışveriş artsın, piyasa hareketlensin, esnaf kazansın diyoruz. Ama tam da bunun olacağı anda neden önüne set vuruyoruz? Altın...
Bazı insanlar susmaz… Susturulur. Bazı dertler anlatılmaz… Anlatılamaz. Ve bazı kalpler vardır ki, konuşacak insan bulamayınca çiçeklere yönelir. Tıpkı Yunus Emre gibi… Çünkü insan, her zaman derdini insana anlatamaz. Bazen dilin varır ama ortamın yoktur. Bazen ortamın vardır ama anlayan yoktur. Bazen de hem dilin hem insanın vardır… ama yargı...
Bir zamanlar bayram sabahı demek, evin kapısının hiç susmayan zili demekti. Şimdi çoğu evde bayram sabahı kapı çalmıyor. Çünkü çalacak kimse kalmadı; kalsa da gelecek heves kalmadı. Belki de en acısı, artık kimsenin kimseye gitmek istememesi… Eskiden bayram yaklaşırken evlerin içinde tatlı bir telaş vardı. Yapraklar sarılır, börekler pişirilir, tatlılar...
Bir zamanlar insan yaşardı, şimdi ise insanlar yaşadığını ispat etmeye çalışıyor. Teknoloji gelişti, dünya küçüldü, iletişim hızlandı… Ama bir şey aynı hızla geriye gitti: ahlak. Eskiden ayıp olan, şimdi “trend”; eskiden mahrem olan, şimdi “story” oldu. Üstelik bunu sadece gençlere bağlamak kolaycılık olur. Maşallah, yaş ortalaması da aldı başını gidiyor....
Bir milletin varlığı sadece sınırlarla korunmaz. Onu ayakta tutan üç şey vardır: bayrağı, dili ve hatırası. Bayrak gökyüzünde dalgalanır, dil insanların kalbinde yaşar, hatıralar ise bir milleti millet yapan ruhu taşır. Bu yüzden bazı değerler vardır ki tartışılmaz. Çünkü onlar bir milletin sadece sembolü değil, varlığının özüdür. İstiklal Marşı bu...
Bugün sosyal medyada aynı cümle dolaşıyor: “İlber Ortaylı’yı kaybettik.” Ama kaybettiğimiz yalnızca bir insan değil; biz bugün yaşayan kütüphaneyi, bir medeniyet birikimini, bir entelektüel geleneği kaybettik. Çünkü İlber Ortaylı, sadece tarih anlatan bir akademisyen değildi. O, bilgiyi hayatın merkezine koyan bir medeniyet insanıydı. Cehaletle Mücadele İlber Hoca’nın en büyük mücadelelerinden...
Bazı çiçekler vardır; baharın ilk günlerinde açmaz. Biraz daha beklerler. Toprağı dinler, güneşi tartar, rüzgârı hissederler. Ve tam herkes çiçeklerin çoktan açtığını düşündüğü bir zamanda sessizce ortaya çıkarlar. Onları güzel kılan geç açmaları değil, kendi zamanlarını bilmeleridir. Toplum bize hep aynı hikâyeyi anlatır: Okulunu zamanında bitir, genç yaşta kariyer yap,...
Bir milletin hafızası dilidir. Dil yara aldığında yalnız kelimeler değil, düşünce de yaralanır. Bugün Türkçe sessizce parçalanıyor… Dilim dilim. Eskiden bir cümle kurmak bir düşünceyi anlatırdı. Kelimeler anlamın taşıyıcısıydı, edebiyat ise ruhun diliydi. Şimdi ise kelimeler hızın ve kolaycılığın kurbanı oldu. “nbr”, “slm”, “tmm”, “ok” gibi kısaltmalarla başlayan bu süreç,...
Starafyonhaber Yazarları İftar Sofrasında Buluştu Yaklaşık 5 ay önce yayın hayatına başlayan Starafyonhaber.com’un yazarları ve yönetim ekibi, düzenlenen iftar programında bir araya geldi. Genel Yayın Yönetmeni Ömer Mazi’nin ev sahipliğinde hazırlanan iftar sofrası, hem dayanışmanın hem de gazetecilik ideallerinin konuşulduğu anlamlı bir buluşmaya sahne oldu. Cafelife’da düzenlenen iftar programına usta...
Sonraki sayfa »
Daha Fazla İçerik Yükle
Yükleniyor...