İNSAN OLABİLMEK Mİ, O DA NE?

Çok şey söylemek isteyip boğazımızın düğümlendiği günler yaşıyoruz. Üstelik bunu uzun süredir ve sürekli olarak yaşıyoruz. Bu tanımlamayı hep zorbalık anlatırken kullanırız. Birine sürekli ve istendik bir şekilde zarar verme durumu zorbalıktır. Burada güç eşitsizliğinden de bahsederiz aynı zamanda. Ne kadar da birbirine benzer tanımlamalar ve yaşantılar değil mi?

Sanırım ülkece büyük bir zorbalığın içerisindeyiz. Ama öyle bir zorbalık ki bu bazen taraflar belli değil, bazen büyük bir kabul edilmişlik bazen de vazgeçilmişlik var. Kabul edilmişlik diyorum çünkü onca olanlara karşı bir eylem yok, ne gelse buyur gel sıradaki ne diyoruz. Vazgeçilmişlik diyorum çünkü sağlıklı toplumdan, sağlıklı aileden, sağlıklı insan olmaktan vazgeçmiş gibiyiz. Aslında kendimize ait olmayan ve inanıyorum ki pek de sevmediğimiz bencillik, biraz da korku kostümlerimizi giyip zamanımızı geçiriyoruz ‘sözde’ hayatımızda. Yaşamak yerine zamanımızı geçiriyoruz dedim çünkü bu yaptığımız her neyse yaşamak olamaz! İnsanca yaşamak hiç olamaz!

Ortada görülen koca bir toplum ve insan çürümesi var ama biz hala kendi çıkarımız için, yakınımız, çocuğumuz, eşimiz dostumuz için yanlışa yanlış diyemiyoruz. Ya da yaptığımız hata, canilik, vahşilik veya adına her ne derseniz o görülmesin, ortalığa çıkmasın, çıksa da benim başım derde girmesin diye A grubuna, B grubuna mensup olmalıyım diyoruz.

Önce şurada bir anlaşalım bu toplum hepimizin, insanlık her birimizin ulaşabileceği bir meziyet ama biz bir yanlış yaptığımızda bunu kabullenip çözümünü, telafisini bulabilecek farkındalıkta değilsek, yanlış da yapsak yüzleşmek yerine kaçıyor ya da eşimizi, dostumuzu, evlatlarımızı kaçırıyorsak ve buna dur diyebilecek bir toplum ve adalet mekanizmamız yoksa hem bu toplumumuzu hem de her birimiz içimizdeki insanlığımızı çok da uzun bir süre geçmeden kaybedeceğiz demektir.

Bireysel olarak ben tek başıma ne yapabilirim demeyin. Sen değişirsen toplum değişir. Yaşadığın coğrafyadaki doktoruna, öğretmenine, psikolojik danışmanına, berberine, bakkalına sahip çık. Bir ebeveynsen kendin ve çocukların için bilinçlen. Unutma sen büyük bir rol modelsin. Sen kavga eder, birinin hakkını gözetmez birilerine meydan okursan çocuğun yarın kat kat fazlasını başkaları için yapar. Herkes sağlıklı iletişimi öğrenmek zorunda! Mutlu olmayan kişi zaman içinde kendine ve başkalarına zararlıdır, mutlu olmayı öğrenin ve öğretin! Bilgiye ulaşmayı öğrenin ve öğretin! İnsan olmayı öğrenin ve öğretin!

Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı

Tuba Çavaş