SEN AİLEDE SINIR KOYMAZSAN TOPLUMSAL YOZLAŞIRIZ

Hepimiz bir toplumun içine doğarız. Her birimizin toplumu birbirinden farklı olsa da her birinin kendine özgü kuralları bulunur. Bizler de bu kurallar çerçevesinde yaşamlarımızı karmaşa olmadan sürdürebiliriz. Durmamız, gitmemiz gereken trafik ışık rengi veya kuralları gibi, toplu taşımaya bindiğimizde verilmesi gerek ücret, davranılması gereken davranışlar gibi, okula ya da işe gitme saatleri gibi, bir ambalajı işimiz bittiğinde yere atmamamız gerektiği gibi görünen ve görünmeyen, sınırları kesin bir şekilde belirtilen ya da belirtilmeyen birçok kurallar vardır.

Kimilerimiz bunlara kolaylıkla uyum sağlayabilirken kimilerimiz de uyum sağlamak konusunda çok zorlanır. Bu konuya şöyle bir bakış açısı geliştirebiliriz: Çocukluk yaşantılarında sınırla büyümüş çocuk ve sınırsız büyümüş çocuk.

Dünyaya gözlerimizi açtığımız ilk toplum ailemizdir. Biz ailemizin bakış açısı ve yönlendirmeleriyle ilk yaşantılarımızı gerçekleştiririz. Bu yaşantılarda da kural ve sınırın olması çok önemlidir. Bizler anne ve baba olarak çocuğumuza kıyamadığımız ya da onun zorluk çekmemesi gibi düşüncelerimizle her istediğini yapar ve çocuğumuzun her şeye ulaşmasına imkan tanırsak ilerleyen zamanlarda dışarıdaki toplum ile arasına büyük bir mesafe koyarız demektir. Çünkü evde her istediğine zahmetsiz ulaşan bir çocuk dışarıda da böyle bir beklentiye girecek, olmadığı durumlarda da ya öz güven problemi, ya depresyon, ya sosyal izolasyon ya da yalnızlık, anlaşılmamışlık gibi problemler yaşayacaktır.

Benim psikolojik danışmanlık ofisime gelen çocukların ailelerine ilk yansıttığım sorulardan biri “evinizde kural ve sınır var mıdır?” sorusudur. Çünkü bilirim ki davranış problemlerinin bir çoğu ev içi sınırların oluşmaması ya da kaliteli zaman eksikliğinden ortaya çıkar. Çoğu ailenin cevabı ise “hocam koyuyoruz da uyan yok ki” olur. Burada yapmamız gereken ilk şey eğitici doğru ve bilimsel kaynaklardan ya da bir uzmandan “doğru kural ve sınır nedir ve nasıl koyulur” meselesini çözmek.

Bunu yapamaz ve sınırsız çocuklar yetiştirmeye devam edersek gelecekte sağlıklı bir toplumdan bahsedemeyeceğiz. Bencil, kendi çıkarlarını düşünen ve bir diğerini anlayamayan bir toplumdan bahsedeceğiz. Toplumumuzu iyi, sağlıklı ve yaşanılabilir kılmak için her birimize görev düşüyor ve benim olumsuz durumum çevremi çevrem de toplumu etkileyeceği için bir ‘ben’den ne olacak dememeliyiz. Ailede filizlenen sağlıklı kural ve sınır, toplumun geleceğinde çiçeklenir. Güzel bir toplum için kurallı ve sınırlı olalım.

Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı

Tuba Çavaş